01 ამბავი
ბაბუის წერილი
გიორგი ქართველიშვილი წლების წინ კოდორის ხეობაში დაკარგულად გამოაცხადეს. ზუგდიდში მისი დაკრძალვიდან სამი კვირის შემდეგ თომა ბაბუის ძველ სახლში დატოვებულ კვალს მიჰყვება. ოქროს დისკო და უცნობი ნიშნები მას დასავლეთ საქართველოს მთებსა და ძველ მონასტრებში მიიყვანს.
რაც უფრო ახლოს მიდის თომა კოლხეთის საიდუმლოსთან, მით უფრო ძნელი ხდება არჩევანი. გაამხილოს, რაც აღმოაჩინა, თუ თავად დაიცვას ცოდნა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში იმალებოდა?
„ყველაზე საშიში საიდუმლო ის კი არ არის, რომელიც დამალულია, არამედ ის, რომლის გახსენებაც აღარავის შეუძლია.“რომანის ეპიგრაფი
წაიკითხე პირველი თავის დასაწყისი
წერილი, რომელიც არ უნდა მოსულიყო
თომა ქართველიშვილმა ბაბუა ორჯერ დამარხა. პირველად მაშინ, როცა ჯერ კიდევ ბავშვი იყო და უფროსებმა უთხრეს, რომ გიორგი ქართველიშვილი აფხაზეთში, კოდორის ხეობაში დაიკარგა; მეორედ ოცდაცამეტი წლის შემდეგ, ზუგდიდში, როცა ოთხმოცდათვრამეტი წლის კაცის მშვიდი სახით დაკრძალვაზე იდგა და ვერაფრით ხვდებოდა, როგორ შეიძლება ადამიანი, რომელიც ერთხელ დაკარგულად გამოაცხადეს, მეორედ ასე ჩვეულებრივად მომკვდარიყო.
